THAI-TOKU  
 
  Index HomeHelpSearchLogin  
 


Page Index Toggle Pages: 1
Print
นิยายหัดแต่งครับ ว่างๆก็มาช่วยแนะนำบ้างนะครับจะมาลงเรื่อยๆ (กลับมาแก้ไขแล้วครับ) (Read 3207 times)
Rotary02
HUMAN
**
Offline


W ♥ THAI-TOKU
Posts: 38
ค่าพลัง: 6


นิยายหัดแต่งครับ ว่างๆก็มาช่วยแนะนำบ้างนะครับจะมาลงเรื่อยๆ (กลับมาแก้ไขแล้วครับ)
16.11.08 at 18:13:10
 
เด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ใบหน้าตื่นกลัว ดวงตาเบิกกว้าง ร่างกายเปลือยเปล่าของเขาเต็มไปด้วยรอยแผล แต่ถึงเลือดจะไหลเขาก็ไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่นิดเดียว เขาวิ่งฝ่าดงพงไพรอย่างทุลักทุเล

เมื่อมาถึงต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งซึ่งสูงเหนือต้นไม้อื่นๆ เขาย่อเข่าและกลั้นหายใจ และดีดตัวพุ่งขึ้นฟ้า กระโดดมาอยู่บนกิ่งยอดต้นไม้ เขาครางออกมาเล็กน้อยเมื่อต้องใช้แขนขวายึดลำต้นไว้ เมื่อได้ที่เขาเริ่มกวาดสายตามอง

ไปทุกทิศทางเขาชะงักกึก เมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างแหวกฝ่าดงป่ามาแต่ไกล

มองกลางคืน...

เขาคิด นัยน์ตาเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวทันที

ขยาย...

ภาพที่เขาเห็น คือกลุ่มคนจำนวนมากถืออาวุธปืนรูปทรงประหลาดมาทางเขากำลังมุ่งหน้ามาทางเขา

"แย่ละสิ"

เขาตกใจ พลันมองไปรอบๆตัวด้วยความตื่นตระหนก

ขยาย 10 เท่า...

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ และหยุดกึกเมื่อหันไปเจอเศียรพระพุทธรูปอยู่ห่างออกไปราวๆ40กิโลเมตร เขายิ้มในใจเมื่อเจอหนทางรอด  

เขากระโดดลอยขึ้นฟ้า ฉับพลันเสียงปืนดังขึ้น

"ไรเฟิลเบเร็ต.50  แย่แล้ว.."

เขาหมุนตัวหลบนัดที่ 1ได้อย่างหวุดหวิด  แต่นัดที่ 2 พุ่งเข้าตรงที่ขมับขวาของพอดี เขาร้องลั่น และร่วงลงอย่างเร็วตามแรงกระสุน ต้นไม้ช่วยรับแรงกระแทกไว้ส่วนหนึ่ง ทำให้เขาลงมายืนได้ เขาหยิบกระสุนที่คาอยู่ที่ขมับขวาออก

ทว่า..

เสียงปืนดังขึ้นกระสุนนับร้อยนัดพุ่งมาใส่ร่างของเขา ร่างของเขาพุ่งตามแรงของกระสุน เขาพยายามตั้งสติ ถึงจะเจ็บ แต่กระสุนพวกนี้ไม่สามารถทำอะไรร่างกายได้ เขากวาดสายตามองพลางปัดลูกกระสุนที่ลอยมา กระสุนพุ่งมาจากทุกทิศทาง  เขากำหมัดแน่น เส้นเลือดในร่างๆกายปูดโปนขึ้น

"อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"

เขาตะโกนลั่นและพุ่งกระโจนออกไปแล้วหายไปเฉยๆ พริบตาเดียว เสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นไปทั่วป่า ตามด้วยชิ้นส่วนของมนุษย์ที่ปลิวว่อนไปทั่ว บ้างก็ไปติดอยู่ที่ยอดไม้ พื้นดินถูกชโลมด้วยเลือด ไม่กี่วินาทีต่อมา เด็กหนุ่มคนนี้ยืนหอบอยู่ท่ามกลางชิ้นส่วนมนุษย์ ร่างกายเปลือยเปล่าถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงฉาน เงยหน้าขึ้นและหลับตา ร่างกายของเขากลับมาปกติ เขาค่อยๆออกเดินหายเข้าไปในความมืด...

X X X

"มันเกิดความผิดพลาดขึ้นเล็กน้อยครับท่าน เพียงเล็กน้อยจริงๆครับ เราสามารถจัดการได้ ตอนนี้เรากำลังระดมพลออกล่ามันครับ เบื้องต้นความเสียหายจากการโจมตีตัวทดลอง พบว่าสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง ขั้นต้นแล้ว อาจจะทำให้ระบบความจำหลักเสียหายครับ"

ชายคนหนึ่งในชุดสูทพูดกับจอมอนิเตอร์เบื้องหน้าซึ่งมีเพียงแสงสว่างสีขาวจากจอมอนิเต
อร์ขนาดใหญ่นั้นที่ให้แสงสว่างในห้อง

"งั้นเหรอ...แล้วนี่ล่ะ"

หน้าจอสีขาวเปลี่ยนไปเป็นภาพจากล้องของทหารนายหนึ่งเป็นภาพของเด็กหนุ่มผู้บ้าคลั่งก
ำลังฉีกไหล่ของทหารอีกนายออกจากลำตัว ก่อนที่เจ้าของกล้องจะถูกจับยกเอาหัวโขกกับต้นไม้ และโยนทิ้ง มีลูกตากลิ้งตกมาอยู่หน้ากล้อง

ชายในชุดสูทเหงื่อไหล พลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ในสมองพยายามหาข้อแก้ตัว

"เอ่อ..."

"คุณมีทางออก....ใช่ไหม?"

เสียงในคอมพิวเตอร์ดังขึ้น ความเงียบเกิดขึ้นชั่วขณะ

"พอมีครับ แต่มันอันตรายมาก เป็นไปได้ในทางทฤษฏีอย่างเดียวครับ"

"งั้นลงมือทำซะ"

"แต่ท่านครับ มันอันตรายมาก หากพลาดอาจเกิดระเบิดที่รุนแรงพอๆกับนิวเคลียร์ 0.005กรัมเลยนะครับ"

ไร้เสียงตอบกลับ สายถูกตัดไปแล้ว ชายในชุดสูทสบถเบาๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นแล้วออกคำสั่งชุดใหญ่


X X X

4ปีผ่านไป

แสงอาทิตย์สาดเข้ามาทางหน้าต่างบานเกล็ด แสงสาดมาเข้าตาของโย โยขยี้ตาเล็กน้อย ก่อนที่จะเอื้อมมือไปปิดเสียงนาฬิกาปลุก เขาลุกขึ้นและหาวเสียงดัง ที่หลังของเขา มีชิ้นส่วนประหลาดติดยาวไปตามแนวกระดูกสันหลัง เขาหันไปมองนาฬิกา

6โมงครึ่งรึ...

เขาพึมพำก่อนที่จะรีบเก็บข้าวของและพุ่งเข้าห้องน้ำไป 30นาทีต่อมา เขาอยู่ในชุดนักศึกษามหาวิทยาลัย และเดินลงมาด้านล่าง เดินไปที่ตึกแถวตึกหนึ่งที่เขาเช่าไว้ซึ่งใช้เวลาเดินจากหอของเขาไม่มาก เขาเดินขึ้นบันไดเล็กๆแคบๆ ไปที่ชั้น 3 มองสำรวจซ้ายขวาก่อนที่จะไขกุญแจเปิดประตูเข้าไป ภายในห้องเต็มไปด้วยถุงเงินสดและเงินสดมากมายที่กระจัดกระจายอยู่ตามพื้น ฝาผนังมีกระดาษหนังสือพิมพ์แปะอยู่ เขาเปิดถุงที่เขียนว่า แบงค์100 จำนวน 1 ล้าน และหยิบแบงค์ 100 ออกมา 3 ใบ ใส่กระเป๋าสตางค์

และเดินไปที่โรงรถขนาดใหญ่ด้านหลังตึก ประตูโรงรถเปิดออก ภายในมี Ferrari spider 360 และMitsubishi lancer cedia จอดอยู่ เขาเปิดประตูFerrariออก หยิบกระเป๋าใส่หนังสือออกมา หลังปิดล็อคอะไรหมดแล้ว จึงเดินไปมหาวิทยาลัย  

X X X X

โยเดินเข้าไปในหอสมุดของมหาวิทยาลัย ที่นี่ไม่ใหญ่มากนักและหนังสือยังมีไม่มากเนื่องจากเป็นมหาวิทยาลัยเปิดใหม่ มีคนอยู่ประปราย บ้างก็อ่านหนังสือ บ้างก็จับกลุ่มคุยกัน โยเดินเข้าไปนั่งโต้ะใหญ่ด้านในสุด

เขาหยิบวารสารวิทยาศาสตร์ขึ้นมาอ่านฆ่าเวลา เขาเปิดมันอย่างเบื่อหน่าย แต่เขาต้องตาสว่างเมื่อพบรูปของคนๆหนึ่ง ยืนถ่ายรูปกับอุปกรณ์บางอย่าง

"นักวิทยาศาสตร์ไทย เปิดตัวรุ่นต้นแบบอาวุธเทคโนฟิวชั่นศาสตราจารย์ ศรัทธา วิวัฒนาชัย...."

เขาอ่านต่อไม่ได้ เขาตัวสั่นเทิ้ม ตาพร่ามัว ภาพอะไรบางอย่างปรากฏขึ้นในหัวของเขา

ไม่นะ....

ห้องทดลอง....

"เธอ...."

กลุ่มคนชุดคลุมขาว...

"นี่..."

ชายคนนี้ใครกัน....เขาพูดอะไรกับเรา...

"เธอ...."

"ไม่!"

เขารู้สึกตัวเมื่อมีใครคนหนึ่งมาแตะไหล่เขา

"เป็นอะไรมากรึเปล่า ปวดหัวเหรอ เอายาไหม เรามีพกมานะ"

หญิงสาวในชุดนักศึกษาถามเขา แล้วเธอก็หันไปค้นในกระเป๋าสะพาย

"ไม่...โอเคๆ เราไม่เป็นอะไร" โยตอบพลางเอามือนวดขมับอาการปวดหัวค่อยๆหายไปแล้ว

"อ่าเหรอ......"

เธอพูดพลางมองเขาอย่างสำรวจ

"งั้นก็ดีไป นี่เรานั่งด้วยคนนะ" เธอพูดอย่างร่าเริง ผิวขาวของเธอเป็นที่สนใจของกลุ่มหนุ่มๆที่นั่งอยู่อีกฟากไม่น้อย

"เราชื่อไวโอลินนะ เรียกสั้นๆว่าไว หรือโอ หรือลินก็ได้ตามสะดวก"

เธอแนะนำตัวตามด้วยยิ้มเล็กๆ ทำเอาโยสดชื่นขึ้นเป็นกอง

"อ่า...."

"อ่า....เราชื่อโย เรียนวิศวะยานยนต์อ่ะ"โยตอบ

"จริงอ้ะ เหมือนกันเลย ไหนๆๆ ดูตารางสอนหน่อยๆ" เธอพูดน้ำเสียงตื่นเต้น

"ทำไมล่ะ"

"เถอะน่า เร็วๆสิ" เธอเร่งโย เมื่อโยหยิบให้เธอดู

"โหยยย ตรงกันหมดเลยอ้ะ ดูสิ" เธอยื่นตารางสอนของเธอให้ดู โยเปรียบเทียบ ตรงกันหมดทุกวิชาจริงๆ เธอยิ้มกว้าง

"สาวน้อยน่ารักคิกขุ อย่างเธอเนี่ยนะจะวิศวะไหว?" โยพูดอย่างไม่เชื่อสายตา เธอส่งสายตาอาฆาตกลับมาทันที โยรีบคืนตารางสอนให้ไวโอลิน แล้วเก็บตารางสอนของเขาใส่กระเป๋า

"ไม่ค่อยคุ้นหน้านายเลยนะ วันรับน้องใหญ่ได้มาไหมเนี่ย"ไวโอลินถามเขา

"ไม่หรอก...แหะๆ เรา....เอ่อ...ป่วยน่ะ วันนั้น"โยตอบตะกุกตะกัก  ไวโอลินอ้าปากจะถามอะไรบางอย่าง แต่เสียงกริ่งเข้าชั้นเรียนดังขึ้น  

"ไปกันเถอะ" เธอลุกขึ้น โยลุกขึ้นตาม

"นี่ไปก่อนเลยนะ ถ้ายังไงก็จองที่ให้ด้วยล่ะ อยากนั่งใกล้สาวๆ" โยพูด ไวโอลินยิ้มตอบพลางยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเบอร์โทร โยเดินเข้าห้องน้ำไป

X X X X

อ๋าาาาาา รู้งี้ไม่น่ามาเลยวันนี้เนี่ย

โยบ่นกับตัวเองหลังจากฟังคำอธิบายรายวิชาเสร็จ เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินไหลตามฝูงชนออกไปจากห้อง

"นี่! ไม่คิดจะรอกันเลยเหรอยะ" ไวโอลินตะโกนสู้เสียงอื้ออึงของฝูงชน

"ก็ไม่ได้บอกให้รอนี่!"โยตะโกนกลับแล้วหยุดรออยู่หน้าประตูห้อง จนกระทั่งไวโอลินมาถึง

"นี่แล้วนายไปไหนต่อไหมอ่ะ" ไวโอลินถาม

"ก็...คงไปหาไรกินแล้วก็นอนเล่นที่หอ หรือไม่ก็อาจจะขับรถไปเล่นซะหน่อย" โยตอบเบื่อๆ

"เหรอ ไปกินชาบูกะพวกเราป่าว" ไวโอลินเอ่ยชวน

"ไอ้ถาดเลื่อนๆอ่านะ ยังไม่เคยกินเลย ไปกันเยอะมั้ย"โยกล่าว

"ก็มีพวกปาร์ตี้ที่เราแนะนำไปเมื่อกี้แล้วก็กลุ่มเพื่อนของปาร์ตี้น่ะแหละ"ไวโอลินพู


โยนึกถึงตอนอยู่ในห้องกลุ่มที่นั่งข้างๆไวโอลินอีกด้านหนึ่งเป็นกลุ่มสาวหนุ่มที่แสน
จะเสียงดัง

"งั้นไปด้วยๆ แล้วจะไปกันไงล่ะ"โยพูด ในใจนึกถึงรถเฟอร์รารี่ของเขา

"เราสองคนคงต้องไปรถไฟฟ้าแล้วล่ะ"ไวโอลินทำหน้าเซง

X X X X

"ร้อนเป็นบ้าเลยว้อย"

โยบ่นเมื่อประตูรถไฟฟ้าปิดลง เขายืนเกาะเสาอย่างเหนื่อยอ่อน

"ผู้ชายป่ะเนี่ย" ไวโอลินบ่นขณะที่สายตากำลังจดจ้องอยู่กับโฆษณาในจอโทรทัศน์ของรถไฟฟ้า

"เชอะ" โยค้อน ไวโอลินหันมามองแล้วขำเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปมองโทรทัศน์ต่อ

โยกวาดสายตามองไปรอบๆด้วยความเบื่อ แต่แล้วก็ต้องชะงัก เมื่อเขาเห็นชายคนหนึ่งเดินแหวกฝูงชนมาทางเขา ชายวัยประมาณ20รุ่นเดียวกับเขา สายตาดุดันมุ่งมั่น สวมชุดวอร์มและกางเกงวอร์มสีดำสนิท ชายคนนี้เดินผ่านหน้าโยไป และไปหยุดที่ชายชาวต่างชาติผิวขาวในชุดสูทคนหนึ่ง รถไฟฟ้าค่อยๆชะลอเข้าสถานีในขณะที่โยผละจากไวโอลินค่อยๆเดินเข้าไปหาชายคนนั้น ประตูรถไฟค่อยๆเปิดออก

"แย่แล้ว"

โยตะโกนลั่น คนทั้งโบกี้หันไปหาสิ่งที่โยกำลังชี้ ชายชาวต่างชาติผิวขาวในชุดสูท ล้มลงนอนจมกองเลือด เสียงร้องฮือฮาดังขึ้น

ชายคนนั้นล่ะ ชายคนนั้นล่ะ!

โยกวาดสายตา เขาวิ่งออกจากตัวรถอย่างรวดเร็วชายชุดวอร์มดำกำลังเดินลงบันไดกำลังจะถึงฟุตบาท โยวิ่งตามออกไปไวโอลินตะโกนเรียกเขาเสียงดัง เขาไม่สนใจ เขาวิ่งลงไป แต่กลับชนผู้หญิงล้ม เธอร้องเสียงดัง ชายชุดวอร์มดำหันกลับมา โยสบตาชายคนนั้น

ชายชุดวอร์มดำออกวิ่งหายเข้าไปในซอยทันที โยวิ่งตาม ชายคนนั้นวิ่งกระโดดไปมาอย่างคล่องแคล่วจนค่อยๆทิ้งห่างโยไปเรื่อยๆ โยยืนหอบ ชายคนนั้นหายไปจากสายตาเขาแล้ว เขากวาดสายตามอง เงาไวๆผลุบหายเข้าไปในตรอกแคบๆข้างร้านHardrock cafe โยเดินเข้าไปที่ตรอกนั้นด้วยความเหนื่อยหอบ ตรอกนี้ค่อนข้างมืดมากและอับ เสียงคอมเพรสเซอร์แอร์ 6 ตัวกำลังทำงาน เขากล้าๆกลัวๆเดินเข้าไป.....
Back to top
« Last Edit: 16.04.10 at 00:38:29 by Rotary02 »  
 
IP Logged
 
jark_kaizer
BOARD MODERATOR
*****
Offline


Unbreakble Dream!
Posts: 2977
ค่าพลัง: 88

มณีสีครามแห่งทางช้างเผือก
Age: 38
Gender: male
Zodiac sign: Zodiac sign: Libra
Re: นิยายหัดแต่งครับ ยังไม่มีเชื่อเรื่อง ว่างๆก็มาช่วยแนะนำบ้างนะครับจะมาลงเรื่อยๆ
Reply #1 - 16.11.08 at 18:35:13
 

ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ครับ ต้องขอออกตัวนิดนึงก่อนว่า บอร์ดนี้อาจจะมีผู้มาตอบน้อยสักหน่อย ก็ต้องอาศัยสมาชิกเพื่อนๆนักเขียนทุกท่านช่วยกันเป็นกำลังใจกันให้กันและกันครับ สำหรับเรื่องนี้ เปิดตัวได้น่าสนใจมากครับ เด็กหนุ่มในเรื่องน่าจะเป็นทหารที่ฝึกมาอย่างดีขององค์กรอะไรซักอย่าง จึงมีความรู้ด้านคำศัพท์และคีย์เวิร์ดทางทหาร  (คิดว่าน่าจะเป็นมนุษย์ดัดแปลงด้วยซ้ำ) ส่วนการดำเนินเรื่องต่อที่ มหาวิทยาลัยก็น่าสนใจครับ ถ้าเป็นเนื่อเรื่องที่เราๆท่านๆคุ้นเคย ก็อาจจะทำให้เข้าใจภาพลักษณ์ของเรื่องได้ดียิ่งขึ้น

แล้วจะมา comment ให้ทุกตอนนะครับ ยังไงก็ฝากติดตามผลงานของท่านอื่นๆด้วยนะครับ จะได้มีกำลังใจแต่งเรื่องสนุกๆมาให้อ่านกัน Smiley
Back to top
 
 
IP Logged
 
Jocho
TRAINING HERO LEVEL1
****
Offline


W ♥ THAI-TOKU
Posts: 219
ค่าพลัง: 9


Age: 35
Gender: male
Zodiac sign: Zodiac sign: Leo
Re: นิยายหัดแต่งครับ ยังไม่มีเชื่อเรื่อง ว่างๆก็มาช่วยแนะนำบ้างนะครับจะมาลงเรื่อยๆ
Reply #2 - 17.11.08 at 12:09:47
 
ยินดีต้อนรับครับผม เนื้อเรื่องน่าสนุกชวนให้ติดตามมากครับ ส่วนชื่อเรื่อง ผมขอแนะนำว่าให้ลองคิดโดยการนำเอาไอเดียอะไรสักอย่างที่เราคิดว่าสำคัญที่สุดในเรื่อ
งนี้มาเป็นตัวตั้งดูนะครับ และชื่อเรื่องก็ถือว่าสำคัญมากเพราะมันอาจจะเป็นแนวทางในการที่เราจะกำหนดกรอบของเรื
่องได้ครับ

อ้อ.....แนะนำอีกอย่างนึง ผมว่าบทพูดเราน่าที่จะวางเอาไว้เฉพาะบรรทัดนั้น ๆ เลยจะดีกว่านะครับ เพราะว่าจะทำให้ช่วยในการอ่านน่ะครับ Wink
Back to top
 
 
IP Logged
 
Dark_Talon
ACTION HERO
*******
Offline


นึกแล้ว...ว่าคน หน้าตาดีต้องอ่า
น!
Posts: 1011
ค่าพลัง: 9

ห้วยขวาง กทม.อยู่มาชาตินึงแว๊ว
Gender: male
Re: นิยายหัดแต่งครับ ยังไม่มีเชื่อเรื่อง ว่างๆก็มาช่วยแนะนำบ้างนะครับจะมาลงเรื่อยๆ
Reply #3 - 19.12.09 at 05:09:39
 
Sad...เปิดเรื่องได้ดุดีครับ..ทั้งหมดนี้คือน่าสนใจ และน่าติดตามต่อเป็นอย่างมาก

ถ้ามีช่องคำพูดของตัวละคร น่าจะแยกบรรทัดออกจากการบรรยายนะครับ ยิ่งพูดโต้ตอบกัน อ่านลำบาก เน้นอารมณ์ไม่ค่อยได้น่ะครับ เพราะแทนที่จะลื่นไหล มันอาจจะสะดุดติดขัดได้เช่นกัน

Back to top
 

฿
talondark1407.hi5.com  
IP Logged
 
zerozaber
HUMAN
**
Offline


W ♥ THAI-TOKU
Posts: 4
ค่าพลัง: 0


Re: นิยายหัดแต่งครับ ยังไม่มีเชื่อเรื่อง ว่างๆก็มาช่วยแนะนำบ้างนะครับจะมาลงเรื่อยๆ
Reply #4 - 19.12.09 at 22:25:39
 
แนวอาวุธชีวภาพสินะ ประมาณว่ามนุษย์ดัดแปลง เี๋ดี๋ยวช่วยคิดชื่อเรื่องละกัน
ALTERED Weapon อมนุษย์ สงครามคนแปลง

ควรจะอธิบายเนื้อเรื่องด้วยนะครับว่าเป็นยังไง เช่นฝ่ายไหนเป็นคนสร้างมนุษย์ดัดแปลง เพื่ออะไร? ก่อสงคราม? หรืออะไรแบบนี้จะทำให้ตั้งชื่อง่ายขึ้น
Back to top
 
 
IP Logged
 
Page Index Toggle Pages: 1
Print


THAI-TOKU WEBBOARD » Powered by YaBB 2.2.2!
YaBB © 2000-2009. All Rights Reserved.


Valid RSS Valid XHTML Valid CSS Powered by Perl Source Forge