THAI-TOKU  
 
  Index HomeHelpSearchLogin  
 


Page Index Toggle Pages: 1
Print
Himavarn's Spirits องก์ที่ ๓ ประกาศศึก (Read 1857 times)
Grudgy Grudgy
HUMAN
**
Offline


W ♥ THAI-TOKU
Posts: 12
ค่าพลัง: 2


Himavarn's Spirits องก์ที่ ๓ ประกาศศึก
27.07.08 at 11:54:07
 
เอ้าๆๆๆๆๆ เริ่มเลยแล้วกันนะขอรับ องก์ที่ ๓ ของ Himavarn's Spirits  องก์ที่มีชื่อว่า ประกาศศึก ก็ตอนนี้เริ่มจะสู้กันแล้ว ขอคอมเมนท์ 2 ข้อขอรับ 1.ฉากต่อสู้ อยากให้ปรับปรุงตรงไหน ช่วยบอกทีนะขอรับ 2. คอมเมนท์ชื่อท่า ตามความคิดของทุกท่านแล้วควรมีชื่อท่าเป็นภาษาอังกฤษหรือไม่ อย่างไร ช่วยทีนะขอรับ
เอ้า เริ่มเลยละกัน

องก์ที่ ๓ ประกาศศึก

ตื่นมาตอนเช้า แมนต้องรีบไปมหาวิทยาลัย เขามีเรียนเช้า

แต่งตัวเสร็จ เตรียมตัวไปมหาวิทยาลัย เหลือบไปเห็นเอส.เอ.
ตรองอยู่สักพัก เอาไปด้วยดีกว่า

เช้านี้แดดร้อนมาก ถึงจะเป็นหน้าหนาว แต่ดูจากอากาศน่าจะเป็น
หน้าร้อนมากกว่า

แมนชอบหน้าร้อน เพราะเขาเป็นคนไม่ชอบความเย็นเท่าไรนัก
แต่เมืองไทยก็ทำให้เขาชอบได้ทุกฤดู

กำลังจะเข้าห้องเรียน วิชานี้เขาไม่ค่อยสนใจเท่าไรนัก หลักการ
การสเกตซ์ เขาไม่ใส่ใจมัน เพราะเขารู้หมดทุกอย่างเกี่ยวกับ
การสเกตซ์รูปหมดแล้ว แค่เข้าให้ครบตามเวลาเรียนเท่านั้น

ระหว่างคาบ เขาหยิบเอส.เอ.ขึ้นมาดูอย่างพินิจ รูปร่างมันไม่
คล้ายอะไรนอกจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขนาดกะทัดรัดที่มีอยู่
เกร่อเมือง

“…มันเลือกเรางั้นหรอวะ…”เขาพึมพำ

“คุณเทพพิทักษ์! คุณจะไม่สนใจผมและวิชาของผมก็ได้นะ แต่
กรุณาออกไปขี้เกียจข้างนอก!”

เขาสะดุ้ง เสียงของอาจารย์เจ้าของวิชาทำให้สติเขาต่อคืนกลับ
มา

หมดคาบ เดินไปโรงอาหาร เขานัดกุ๊กไปกินข้าวกันที่นั่น

ทั้งสองมีความสุขกับการได้กินข้าวร่วมกัน แม้ปกติจะมีกันสี่ชีวิต
รวมทั้งโน้ตกับแบงค์ด้วย แต่วันนี้ทั้งสองคนนั้นนัดกันไปเล่น
DotA เพื่อพนันกันว่า ใครจะ kill ได้มากที่สุด ผู้ชนะจะได้ไปนัดกินข้าวเย็นกับดาวคณะที่ชื่อน้องโอปอที่มันบรรยายไว้ว่า “น่ารักน่าขยี้ โบวี่ยังชิดซ้าย”… ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าวันๆสองคนนั่นคิดอะไรอยู่

แมนกับกุ๊กได้กินข้าวกลางวันด้วยกันทุกวัน เพราะมีเวลาให้กันและกันเสมอ นี่อาจเป็นสิ่งที่ทำให้ทั้งสองคบกันยืด นี่ก็เป็นปีที่ 5 แล้ว ตั้งแต่ที่แมนรู้จักกับกุ๊กที่โรงเรียนมัถยมแถวบ้าน เรียนด้วยกัน และได้ทำความรู้จักกัน จนความสัมพันธ์พัฒนาไปเป็นคำว่า “คนรัก” ในที่สุด

ทว่า ความสุขในช่วงเวลาอาหารกำลังหมดไป…

ท้องฟ้ามืดครื้ม จากที่เคยสดใสด้วยแดดยามเที่ยง เมฆหมอกสีดำบดบังพระอาทิตย์จนอาจพาให้คิดว่านี่เป็นเวลาพลบค่ำ พลันสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ณ อาณาบริเวณนั้นเกิดตระหนก บางคงกรีดร้อง บางคนพยายามพาตัวเองออกจากที่แห่งนั้น…

ทว่า…

เปรี้ยง!!!

สายฟ้าสีแดง ผ่าลงมายังร่างของนักศึกษาหนุ่มผู้โชคร้าย ยังส่งผลให้นักศึกษาผู้นั้นเสียชีวิตทันที ทุกคนในที่นั้นยิ่งตระหนกกว่าเดิม แต่ไม่กล้าออกไปจาก ณ ที่นั้น

พลัน ณ ท้องฟ้า  ปรากฏใบหน้าประหลาดของใครสักคน มันสวมบางอย่างคล้ายชฎา ผมสีเหลืองดูแหลมคมนั้นรับกับดวงตาสีเหลืองสว่างเป็นทรงกลมคล้ายไฟหน้ารถได้อย่างดี หากแต่สิ่งประหลาดคือ มันมีเพียงใบหน้าสีดำไว้รองรับดวงตาของมันเท่านั้น เนื่องเพราะมันไม่มีสิ่งอื่นอย่างจมูก ปาก หู อยู่บนใบหน้ามันแม้แต่อย่างใด

พลันก็มีเสียงออกจาก ณ ที่นั้น

“เหล่ามนุษย์เอย ณ เพลานี้ เป็นเพลาที่ใกล้กระชั้นกาลแห่งกลียุคเข้ามาทุกที อันตัวข้า นาม “กาฬอสูร” จักเป็นผู้ราญรอนชีวิตของเหล่ามนุษย์ไร้กำลังเยี่ยงพวกเจ้า แลโค่นอำนาจแห่งเหล่าเทวาอันสถิต ณ สรวงสวรรค์ เพื่อให้อโยธยาแห่งนี้ เป็นนครหลวงแห่งใหม่ สำหรับเหล่ายักษ์มารเช่นพวกข้า…”

ทุกคนอยู่ภายใต้ความเงียบงัน บางคนไม่เข้าใจที่สิ่งประหลาดนั้นพูดออกมา

“…ด้วยการคืนชีพเหล่านักรบยักษาที่สิ้นชีพในศึกรามเกียรติ์ครั้งนั้น จักทำให้แผนข้าพเจ้าสมบูรณ์ แลข้าพเจ้า จักเริ่มลงมือ ณ บัดนี้”

สิ้นคำ ใบหน้านั้นเปิด “สิ่งที่คล้ายปาก” ขึ้นมา แล้วก็มีสิ่งหนึ่งร่างคล้ายมนุษย์ ทั้งยังมีความสูงที่ใกล้เคียง ตกลงมา เพียงแต่ว่า มันมีเปลวไฟรอบตัว    

“จงเผาให้ที่นี้เป็นหน้ากลอง แสงอาทิตย์”

“รับบัญชา องค์ราชันย์”

สิ้นคำ ท้องฟ้ากลับกลายเป็นเหมือนเช่นเคย ทว่าผู้คนต้องวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น เพราะมีสิ่งมีชีวิตประหลาด ไล่ทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้าด้วยเปลวอัคคีจากมือทั้งสองของมัน

“แสง…อาทิตย์…หรอ” กุ๊กพูดด้วยความไม่เชื่อสิ่งที่ตนเห็น

“กุ๊กคับ วิ่งกันเหอะ ก่อนที่เราจะ…”

ไม่ทันสิ้นคำ แมนและกุ๊กก็กระเด็นไปคนละทาง ด้วยแรงระเบิดของพลังของยักษ์ที่ชื่อแสงอาทิตย์นั้น

พลันแมนนึกถึงสิ่งที่เขาเพิ่งจะได้มันมาไม่นาน เอส.เอ. มันจะช่วยเขาได้มั้ยนะ

“…จงคำราม!!!...”

พลันสิงห์ก็แหวกช่องมิติมาและไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อ แมนก็เห็นสิงห์นั้นกระโดดขย้ำยักษ์ตนนั้นล้มลงไปกับพื้น

ทั้งสองสู้กันอย่างดุเดือด สิงห์ขย้ำกรงเล็บเข้าที่หน้าของยักษ์ตนนั้น พร้อมจะใช้เขี้ยวจมลงไปบนเนื้อเข้าที่หน้า แต่ยักษาก็ปัดป้องด้วยเปลวไฟจากปาก พ่นใส่หน้าของสิงห์ สิงห์หลบได้อย่างฉิวเฉียด กระโดดมาในระยะพอจะโจมตีได้ แล้วกระโจนเข้าหา หมายจะใช้กรงเล็บทรงพลังนั้นตะปบที่กลางลำตัวของยักษ์ตนนั้น ทว่าแสงอาทิตย์ไม่ยอมให้ร่างกายต้องมีบาดแผล จึงเคลื่อนตัวหลบด้วยความเร็วกว่าสิงห์หรือใคร ณ ที่นั้นจะมองเห็น ทั้งสองดูสูสี...    

ทว่า สิงห์ที่เป็นแค่วิญญาณ ก็พลาดท่า

มันถูกปัดกระเด็นด้วยท่อนแขนของแสงอาทิตย์ ออกไปจากจุดที่มันออกมาครั้งแรกกว่า 10 เมตร เห็นดังนั้นแมนจึงตะโกนลั่น

“สวมร่างงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!...”

พลันสิงห์นั้นก็ตรงไปสวมร่างแมน กลายเป็นมนุษย์ผู้สวมวิญญาณสิงห์ และเข้าต่อสู้กับยักษ์ตนนั้น
ทั้งสองต่างเข้าราญรอน งัดทุกสิ่งที่มีเข้าเข่นฆ่า แมนเริ่มด้วยเข่า ศอก อาวุธที่เขาคิดว่า “ถนัด” เนื่องจากแมนไม่เคยเรียนศิลปะการต่อสู้ หากแต่แมน เคยเรียนแต่ศิลปะการเขียนรูป ที่แมนอาจจะใช้ข้อได้เปรียบในการรู้จุดอ่อนของมนุษย์ทางกายภาพ มาเป็นอาวุธสำคัญ

ทว่า นั่นยังด้อยไป

“อ๊ากกกกกกกกกกกกก………”

เสียงแมนกรีดร้องลั่น เมื่อแสงอาทิตย์ปล่อยลูกไฟดวงยักษ์ใส่หน้าแมน

กุ๊กกลั้นเสียงกรีดตนไว้ ภาพที่เห็นตรงหน้าเป็นภาพที่ทรมานใจกุ๊กที่สุดเท่าที่เคยเจอมา

แมนทนความร้อนไม่ไหว พลันล้มลง กลิ้งตัวไปมา

“ฮ่าๆๆๆๆ เป็นไงล่ะ มนุษย์ ปวดแสบปวดร้อนมั้ย เหมือนตอนที่พี่น้องของข้าถูกเทวดาหลอกใช้ไปจับหัวนาคตอนกวนเกษียรสมุทรมั้ย”

แมนไม่ตอบ ปากเขาได้แต่ส่งเสียงร้องแห่งความเจ็บปวด

พลันใครบางคนปรากฏตัว

คุณอนันต์!

“คุณเทพพิทักษ์ ผม อนันต์นะครับ ที่นี่ให้ผมจัดการแล้วกัน”

สิ้นคำ แมนถูกพาไปนอนพัก โดยมีพนักงานพยาบาลของทางบริษัทคุณอนันต์คอยดูแล แม้จะเป็นห่วงที่ยักษานั้นมีพลังมากเหลือเกิน ทว่าไม่ทันจะห้าม อนันต์ก็ชักเอส.เอ.จากกระเป๋าในเสื้อ พลันพูดว่า

“จงฉกกัด…”

พลันวิญญาณนาค ก็ปรากฏตัวจากช่องขาดของมิติ สิ้นคำว่า “สวมร่าง” ของคุณอนันต์ วิญญาณนั่นก็ตรงเข้าสวมร่างเจ้าของเสียง

บังเกิดเป็นร่างเกราะสีเขียว ส่วนหัวที่คล้ายนาคที่อ้าปากเผยให้เห็นเขี้ยวยาวโง้ง มีหงอนสีทอง และเกล็ดสีเขียวที่หุ้มรอบกายอาจป้องกันการโจมตีได้ดีทีเดียว

“อ้าว มาอีกตัวแล้วรึ มาๆ จะได้จัดการเสียทีเดียว”

สิ้นคำ ร่างสีเขียวของ “นาคา” ก็พุ่งเข้าใส่ยักษ์ หมัดเป็นชุดถูกรัวใส่บนร่างสีแดงเพลิงนั่นไม่ยั้ง หมัดสุดท้ายอาจแรงเกินไป ยักษ์นั้นกระเด็นล้มลง

“จ…เจ้านี่มัน เก่งนี่ งั้นลองชิม “กล้องกระสุนเพลิง” ของข้านี้ไปซะ!!!”

สิ้นคำ ยักษ์นั้นเสกกล้องออกมา พลันกระสุนเพลิงถูกยิงจากกล้องนั้น และพุ่งเข้าใส่นาคา ทว่า…

“Hydrostatic… (นาคาวารี)”

พลันสายน้ำถูกพ่นออกจากปากนาคา ดับเปลวอัคคีทั้งหมดลงสิ้น

“ห๊ะ พ่นน้ำได้ด้วยเร๊อะ ท่าทางเจ้าจะเป็นนาคจริงๆสิเนี่ย “

“อย่านอกเรื่อง ตายซะ”

นาคาเงียบลงไป มือประสานไว้ที่หน้าอก พลันกล่าว “โอม…”
แล้วลดมือลง แล้วมือทั้งสอง ก็รวบรวมอนุภาคน้ำไว้ที่มือทั้งสองที่ยกไว้ระดับหน้าอก…

“Hydrocharge!!! (คลื่นนาคาวารีโฉบฉก)”

สายน้ำพุ่งจากมือนาคาเป็นรูปนาค พุ่งตรงไปยังร่างยักษาตนนั้น

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก…” เสียงยักษ์นั้นกรีดร้อง สายน้ำนั้นพุ่งไปวนรอบ เข้ามัดตัวเหยื่อด้วยแรงมากกว่าช้างสาร 10 เชือก ฉกกัดด้วยเขี้ยวยาวประมาน 3 ศอกเข้าสู่เนื้อในของเหยื่อ พลันระเบิดตัวออก นั่นคือวิธีการโจมตีของท่านี้

ตูม!!!!!!!

...

ภายหลังการระเบิด กลุ่มควันจางลง เผยให้เห็นร่างของแสงอาทิตย์ ร่างยักษ์นั้นยืนนิ่งอย่างไร้ชีวิต ทว่ามันยังหายใจอยู่…และดูนาคา จะตกใจอยู่ไม่น้อย

พลันท้องฟ้ากลับดำมืดอีกครา ใบหน้าลึกลับนั้นกลับมาปรากฏอีกครั้ง

“ประเสริฐแท้ มนุษย์ต่ำต้อยอย่างพวกเจ้าอาจหาญกล้าเข้าราญรอนทหารหาญของข้าถึงเพียงนี้ ย่อมได้ หากพวกเจ้าต้องการประกาศศึกกับข้า ข้าจักยอมรับ แล้วเราจักได้พบกันอีก…”

พลันร่างของยักษานามแสงอาทิตย์ถูกสูบขึ้นบนฟ้าทมิฬนั้น

“เจ้า...พวกมนุษย์  จ...เจ้า....แสบนักนะ....ข้าจะกลับมา...ล....ล้างบาง...พวกเจ้า....”

สิ้นคำทิ้งท้ายของแสงอาทิตย์ ใบหน้าประหลาดนั้นหายไป แล้วทุกอย่างก็เป็นปกติสุข…

ทุกผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างเข้ามาดูสถานที่เกิดเหตุ แมน อนันต์ และกุ๊ก ต่างหลบหนีจากที่นั้นไปแล้วด้วยรถของบริษัทมิสติค วู้ดส์ ทั้งสามมีเรื่องต้องคุยกัน

“แมน เป็นอะไรมากรึป่าวอ่ะ” กุ๊กถามแฟนหนุ่มด้วยความเป็นห่วง

“ม...ไม่เป็นไรแล้วคับ พวกคุณอนันต์เขาช่วยรักษาแมนแล้ว ขอบคุณพวกพี่ๆมากนะครับ แล้วกุ๊กล่ะ บาดเจ็บตรงไหนมั่งรึป่าว”
แมน ที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ฉุกเฉินในรถ ตอบแฟนสาว

“ไม่เป็นไรจ้ะ ขอบใจแมนมากนะทีเป็นห่วง ว่าแต่ หนูต้องขอบคุณคุณอนันต์ด้วยนะคะ ที่มาช่วยทุกๆคน โดยเฉพาะแมนเอาไว้”

“ไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่…”

แล้วทั้งสามก็เงียบ ปล่อยให้นางพยาบาลดูแลบาดแผลของแมนต่อไป

จนมีเสียงของคุณอนันต์ทำลายความเงียบงัน

“คุณเทพพิทักษ์ ซัมเมอร์นี้คุณลงวิชาเรียนไว้รึเปล่า”

“เปล่าครับ มีอะไรเหรอครับ”

“คือผมเห็นฝีมือการต่อสู้ของคุณแล้ว อยากให้เกรด F จริงๆ ซัมเมอร์นี้ ผมจะพาคุณไปเรียนศิลปะการต่อสู้ เพราะมันเป็นสิ่งที่คุณควรจะมีแล้วในตอนนี้”

“หา!..อ๊อย เจ็บ...”

“แมน...”

“ไม่เป็นไรคับกุ๊ก ว่าแต่ อีกประมาณ 2 อาทิตย์ ผมจะมีสอบ
Final ช่วงนี้ผมขอเวลาเตรียมตัวสอบก็แล้วกันนะครับ”

“ได้สิ คุณเทพพิทักษ์ ผมให้เวลาคุณจัดการเรื่องของตัวคุณเองให้เสร็จในช่วง 2-3 อาทิตย์นี้ แล้วผมจะจัดคอร์สพิเศษให้...”

“ฮ๊ะ...คอร์สพิเศษ...”  

“ใช่แล้วครับ นั่นหมายถึง คอร์สการเรียนศิลปะการต่อสู้ฟรี โดยเฉพาะมวยไทย ยูยิตสู เทควันโด้ มวยสากล ศิลปะป้องกันตัวแบบผสมผสาน นั่นเป็นสิ่งที่คุณต้องเรียน และอาจควบคู่ไปกับการสังหารพวกยักษ์พวกนั้นไปด้วย...”

สังหาร...ฆ่า...ทำลาย... แมนไม่ค่อยชอบเรื่องพวกนี้เท่าไหร่นัก

เขารักที่จะเป็น “ผู้สร้างสรรค์” มากกว่าจะเป็น “ผู้ทำลาย” ที่เขา
เลือกเข้าเรียนสาขาศิลปะก็เพื่อที่จะได้ “สร้างสรรค์”ในสิ่งที่เขา
รัก แต่ดูท่าโชคชะตาจะชอบเล่นตลกกับเขา เขาต้องฆ่า เพื่อปก
ป้อง-“ทำลาย” เพื่อ “สร้างสรรค์”!

…

“ว่าไงครับ คุณเทพพิทักษ์...”

“ผมปฏิเสธไม่ได้แล้วนี่ครับ แต่ผมขอบอกที่บ้านก่อนนะ”

คุณอนันต์ยอมรับเงื่อนไข และจบบทสนทนา

ทว่า จิตใจที่เป็นห่วงแมนของกุ๊ก ดูท่าจะไม่จบง่ายๆ
Back to top
 
 
IP Logged
 
Mr.T2526
SUPER HERO
********
Offline


Hello every body
Posts: 3335
ค่าพลัง: 98

Some where on this world
Age: 36
Gender: male
Zodiac sign: Zodiac sign: Scorpio
Mood:
Re: Himavarn's Spirits องก์ที่ ๓ ประกาศศึก
Reply #1 - 27.07.08 at 20:18:35
 
Smileyสนุกดีครับแต่งต่อเรื่อยๆนะครับSmiley
Back to top
 
Mr.T2526 mr-t2526.hi5.com  
IP Logged
 
Grudgy Grudgy
HUMAN
**
Offline


W ♥ THAI-TOKU
Posts: 12
ค่าพลัง: 2


Re: Himavarn's Spirits องก์ที่ ๓ ประกาศศึก
Reply #2 - 31.07.08 at 16:36:26
 
(อุแม่เจ้า คนอ่านน้อยลงไปถนัดตาจิง รึมันอ่านยากไปหว่า รึมันไม่หนุก...)
จะมาบอกกล่าวอะไรบางอย่างขอรับ
เนื่องด้วยช่วงนี้สอบอยู่+ไม่สบาย เป็นไข้ ปวดหัว ตัวร้อน นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย ใจหนาว อยากหาสาวมานอนกอด (อันหลังๆคงไม่ใช่...) จึงของดลง Himavarn's Spirit ไปก่อนนะขอรับ ไว้ว่างๆ+สบายดีแล้วจะกลับมาลงใหม่อีกนะขอรับ
ขอบคุณทุกท่านที่กรุณาติดตาม หุหุ
Back to top
 
 
IP Logged
 
Page Index Toggle Pages: 1
Print


THAI-TOKU WEBBOARD » Powered by YaBB 2.2.2!
YaBB © 2000-2009. All Rights Reserved.


Valid RSS Valid XHTML Valid CSS Powered by Perl Source Forge